Så dei fleste vett så har eg tilbringt dei siste månedane her i nord, nærmare bestemt på Soltun soldatheim, på Setermoen i Indre Troms. Ja, Indre Troms hørres heilt grusomt langt ut, å det e det! Neste gong dokk ser på været på tv, så legg merke te Tromsø, ca to timar med bil derifrå e eg… Men det va kje om dei lange avstandane eg hadde tenkt å skriva om… Nei, for sjøl om eg syns dar e ganske generelt stygt rundt forbi i nord, så e dar ein ting så he fasinert meg skikkelig! Å det e høsten her, å adle høstfargane! =) Ja, for som den Rogalendingen eg e, å i tillegg frå kysten, så kan eg meste ikkje sei eg har opplevd noge lignande før. Heima pleie bladene blåsa av trenå før de rekke å skifta farge, å i plassen for at solå lyse opp adle dei friske fargane, så e eg vant med at fargane består av grålige tonar å vind å regn prege det mesta av tiå… Å i fjor når me kom heim te julaferie, ja då va både markene å bladene ennå grønne… Men ikkje her i Indre Troms, her varte bladene såpass lenge at de faktisk fekk tid te å skifta frå grønn te gul te oransje te rød, å i all slags nyansar alt itte ka tresort det va! Å det å komma ut te ei skinnande sol, temperaturen meste på frysepunktet å adle dei kjekke fargane, ja det va rett å slett gudd! Gud e verkeligt ein fantastiske kunstner!
